(N)
เมื่อวานนี้30มค2555เป็นวันคล้ายวันครบรอบ37ปีของวันมรณะภาพหลวงพ่อพรหมถาวโรวัดช่องแคท่านมรณะภาพเวลา15.00น.ที่โรงพยาบาลบ้านหมี่พ.ศ.2518
เข้าเรื่องดีกว่า โหมโรงยาวเดี่ยวจบไม่ลง คือจะเล่าช่วงที่ท่าน อยู่โรงพยาบาลบ้านหมี่ให้ฟัง เท่าที่ผมเช็ดข้อมูลกับกรรมยุดนั้น และลูกศิษย์ของหลวงพ่อลออ ข้อมูลตรงกัน เลยกล้าเล่าให้ฟัง บางครั้งฟังแล้วเหลือเชื่อ คือ ตาท่านเริ่มเป็นต้อตั้งแต่เมื่อไรไม่ทราบ คุณหมอสมสุข เคยพาท่านมาตัดแว่น ที่กรุงเทพฯ ที่สะพานเหลือง แต่ท่านกลับไปที่ช่องแค ท่านก็ไม่เคยใส่เลย ต้อเริ่มลาม จนท่านมองไม่เห็น บอดสนิท ตอนปลายเดือน ธันวาคม 2517 แต่ตอนที่ท่านเข้าโรงพยาบาลครั้งสุดท้าย เดือนต้นมกราคม 2518 ท่านมองด้วยตาไม่เห็นแล้ว แต่ ว่า ท่านสามารถจำได้ว่า ใครมาเยี่ยม ทักได้ถูกคน โดยที่คนนั้น ไม่ต้องส่งเสียงอะไรเลย ซึ่งผู้ใหญ่รุ่นนั้นบอกว่าท่านมองโดยจิต ไม่ได้มองโดยตา มีเกจิหลายท่านไปเยี่ยมท่าน ในช่วงนั้น เท่าที่จำได้ มีหลวงพ่อโอด หลวงพ่อแพ หลวงพ่อคูณ หลวงพ่อจวน
มีครั้งหนึ่ง กรรมการกลุ่มหนึ่งสายตลาดช่องแคไปเยี่ยมท่าน โดยใช้รถโรงหนังเฉลิมชัย (ปัจจุบันเลิกกิจการไปแล้ว) เข้าไป เห็นหลวงพ่อนอนหลับอยู่ ตอนนั้นหลวงพ่อลออ (เป็นฆราวาสอยู่) บอกว่า หลวงพ่อท่านหลับพักผ่อนอยู่ กรรมการกลุ่มนั้นทำท่าจะเดินออกไป หลวงพ่อก็ทักขึ้น เรียกชื่อได้ถูกหมด ว่า มาเหอะกู ไม่ได้หลับ แล้วท่านก็ทักว่า ใครมีของกูติดตัวมาบ้างกูยืมหน่อย ก็มีคนถามว่าหลวงพ่อจะเอาไปทำอะไรครับ เทวดาที่กูไปเทศเขาขอกู ทุกคนก็งง ก็หยิบเหรียญให้ท่านไป (เท่าที่จำได้ กรรมการท่านนั้น(ขอไม่เอยชื่อละกัน) หยิบเหรียญรุ่น เสมาเต็มองค์ ปี 12 กับ ฟ้าผ่า และ เหรียญรูปไข่ ปี 08 (หน้าหนุ่ม) เขากว้างหลังเต็มเนื้อทองแดง อย่างละเหรียญ หลวงพ่อรับแล้ว ท่านก็กำไว้ในมือ ทำปากขยุบขยิบ แล้วก็ โยน ทั้ง 4 เหรียญ ขึ้นไปเหนือเตียน ทุกคนในนั้นงง ครับ เหรียญเหล่านี้ หลวงพ่อโยนขึ้นไป แล้วหายครับ ไม่มี หล่นลงมาที่พื้นเลย ดูใต้เตียนก็ไม่มี (เรื่องนี้ผมได้ยินมานานแล้วไม่กล้าเล่าให้ใครฟัง เพราะมันเหลือเชื่อ เขาจะว่าเราโม้ เชียร์ หลวงปู่ จนผมได้ยินจากปากลูกศิษย์หลวงพ่อลออ และลูกหลานคนช่องแคที่เขาบอกว่าฟังมาจากอาเจ๊กเขา ซึ่ง ทั้ง สองคนไม่รู้จักกันมาก่อน และข้อมูลดันตรงกับของผม ผมถึงกล้าเล่าให้ฟังครับ) | 
[อ. 31 ม.ค. 2555 - 09:00 น.]