(N)
ตื่นขึ้นมาตอนเช้า อาบน้ำเสร็จ วันนี้ได้หยุดอีกวัน เลยออกไปหาอะไรกินที่ตลาดเช้าเเถวบ้านดีกว่า เดินดูอะไรไปเรื่อยเปือย เห็นคนกำลังมุงดูอะไรอยู่ก็ไม่รู้ ประมาณ 7 - 8 คน เลยเมี้ยนอยากรู้อยากเห็น พอเข้าไปก็เห็นบรรดาเซียนใหญ่รุ่น 40 ปี ขึ้น กำลังส่องพระกันอย่างเอาเป็นเอาตาย บ้างก็กำลังวิภาควิจารณ์กันไปต่างๆนาๆ พิมพ์ต้องเป็นเเบบนี้ เเบบนั้น องค์นี้เเท้ชัวร์ เนื้อเเบบนี้ใช่เลย ผมมองที่มือเเกเห็นกำสมเด็จวัดระฆังฯ ไม่ยอมปล่อย ป้าที่มาขายเเก่ท่าทางเอาพระมาจากบ้านเเน่ๆ ผมเลยมองลงไปที่เเกปูผ้าไว้ ซึ่งมีพระทั้งเนื้อดิน ชิน ผง เหรียญ พระกล่องๆ ว่างอยู่จำนวนมาก++ เเต่มองไม่ถนัดเพราะเซียนใหญ่ขวางอยู่ เเต่เมื่อสบโอกาสได้เข้าไปในระยะประชิด เหมือนบุญพาวาสนาส่ง ตามองไปเห็นเหรียญหลวงปู่คำบุเหรียญนี้เข้าอย่างจัง เห็นบรรดาเซียนใหญ่เขี่ยไปมาอยู่หลายรอบ เหมือนเหรียญไม่มีคุณค่าอะไรเลย ผมเลยหยิบมา ด้วยความเคยชินกับเหรียญเเท้ เพราะมีเก็บอยู่หลายเหรียญเเล้ว เลยถามราคา ป้าเเกบอกว่า 50 บาท ผมเลยรีบ เอาเงินเเบงค์ 50 ให้ป้าไป เซียนใหญ่ทุกสายตามองมาที่ผม ลุงคนนึงถามว่าดูหน่อยซิ พระอะไรหว่า ไม่ต่อสักคำ พอเเกดูเสร็จ เเกก็ยิ้มเเละยื่นคืนผม เเล้วบอกว่าพระใหม่ๆ นี่...เเกยืนสมเด็จฯ ให้ผมดู เเกบอกว่าไอ้หนูเอ็งต้องเล่นราชาพระซิ เเบบนี้จะเก่งได้ยังไง เดี๋ยววันหลังลุงสอนให้เล่น ผมเลย ครับๆ ตามมารยาท เเล้วถามลุงว่าซื้อมาเท่าไรล่ะลุงสมเด็จเนี่ย ลุงบอกว่า 20 บาทเองเเต่เค้าขายกันเป็นเเสนเลยน๊า.. เมื่อได้ยินราคา ผมก็เลยลาเซียนใหญ่ทุกคนกลับพร้อมพระใหม่ๆองค์นึง 555 | 
[อ. 17 พ.ค. 2554 - 13:18 น.]